Μετά από απουσία 2 εβδομάδων περίπου, λόγω διακοπών του Πάσχα (λέμε τώρα…), επιστρέφω με νέο και «πρωτότυπο» θέμα. Εκεί που καθόμουν μια βραδιά συλλογιζόμενος με «θρησκευτική ευλάβεια» λόγω των ημερών, θυμήθηκα μια από τις παραβολές του Ιησού και σκέφτηκα, «γιατί να μην γράψω και εγώ μερικές;». Έτσι χωρίς να έχω κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό μου και απλά και μόνο υπό την επιρροή της ατελείωτης σαπίλας και της παρακμής ορισμένων ανθρώπων, κυρίως στο Ρέθυμνο, εμπνεύστηκα την παρακάτω «παραβολή». Προσοχή όμως! Η συγκεκριμένη απευθύνεται καθαρά σε νοήμονα όντα! «Οτιδήποτε» άλλο αποκλείεται να καταλάβει το βαθύτερο νόημα της ιστορίας που έπεται. Α, και για να μην το ξεχάσω το site ίσως διαμορφωθεί λίγο από άποψη καφρίλας. Τι σημαίνει αυτό; περισσότερο θάψιμο και περισσότερες καφρίλες αναμένονται στο μέλλον! Θα αρχίσω να χτυπάω σε προσωπικό επίπεδο, και αυτό δεν είναι απειλή, είναι υπόσχεση. Αρκετά με τα καραγκιοζιλίκια μερικών! Ήρθε η ώρα σας…! Φυσικά θα έχουμε και άλλα θέματα για όσους έχουν πιο «ήπια» ενδιαφέροντα, όπως Ελληνική τηλεόραση, ταινίες, μουσική, γυναίκες κλπ, πάντα βέβαια στο πνεύμα του blog (δηλ. «μην τα βάζεις μαζί μου γιατί θα πλερώσεις», «έχει να πέσει ραβδί…» και άλλα ευχάριστα συνθήματα). Αυτά προς το παρόν. Απολαύστε την παραβολή. Αναμένω σχόλια.
THE PUNISHER
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου